kop
  deur
Leefgemeenschap

  Verhalen van vluchtelingen

 

 

rechts

 
    Hasan

Soms gebeurt er iets op de verkeerde tijd en op de verkeerde plaats. Je begrijpt er niets van. En als het dan om onzinnig geweld gaat, is het al helemaal duister. Neem nu Hasan. Hasan is een vluchteling uit Srebenica. Hij kon me er nooit over vertellen. En wat ik al over Srebenica wist, was zo verschrikkelijk, dat ik hem daar ook niet over wilde vragen. Hij vluchtte naar Nederland en wachtte daar zeven jaar op een verblijfsvergunning. Hasan had de zorg over zijn vrouw en drie kinderen. Ook aan hen waren de gebeurtenissen niet zo maar voorbij gegaan. Zij leden onder de situatie en Hasan leed met hen mee. Gelukkig brak met het generaal pardon opeens de hemel open en was er , uitzicht. Het generaal pardon bleef maar duren, maar het gezin had geleerd te wachten. Na al die jaren op de vlucht te zijn geweest, kregen ze eindelijk een verblijfsvergunning en een huis. Voor het eerst. Na al die jaren woonden ze op zichzelf en waren gelukkig. Ze deelden hun huis zelfs met een andere op zichzelf en waren gelukkig. Ze deelden hun huis zelfs met een andere vluchteling, die op straat moest leven. Ze kenden immers de situatie en hadden het ook zelf ondervonden.

Soms! Op de verkeerde plaats en op de verkeerde tijd gebeurt er iets. Zo verschrikkelijk, datje het niet kunt voorstellen. Twee weken geleden is Hasan door een psychisch gestoorde man overvallen. Hij viel met zijn hoofd op de straat, was bewusteloos en moest een dag in het ziekenhuis worden opgenomen. Lichamelijk zal hij wel herstellen, maar psychisch lijdt Hasan er erg onder. Srebenica en al die ellendige jaren wachten komen opnieuw over hem. Hij heeft nog een lange weg te gaan en de tunnel voor hem is donker. Soms! Soms, zoek ik een muur, waar ik met mijn hoofd tegen aan flink kan uithuilen. Zou het helpen? Zou het al die vluchtelingen helpen?

Jet Franken
lid Vuurhaardkring

(Omwille van privacy zijn sommige namen gefingeerd)

   
Bijgewerkt op: 23.10.2018
kookboek